Daniel vindt aan het begin van de show een klein dino-ei, verdwaald in onze tijd. Ver terug in de tijd wacht een moeder op dat ei, en daar staat de zon al laag. Samen met het publiek reist hij terug om het ei thuis te brengen voordat het donker wordt.
Onderweg sluiten drie dino-vrienden zich aan. Bracha, de rustige brachiosaurus die de weg kent. Tris, de sterke triceratops die overal doorheen bonkt. En Rex, de T-rex die er eng uitziet maar als eerste het ei beschermt. Ze redden het niet alleen, dus de zaal doet mee: brullen om het tijdportaal te openen, stampen om een brug te laten houden, samen kiezen welke kant ze opgaan als het donker wordt.
De reis volgt de echte tijdlijn van de dinosauriërs, van het zonnige begin via de tijd van de reuzen naar de tijd van de grote jagers. Zo leren kinderen de geschiedenis van de dino zonder dat het een les voelt, want de expeditie is de geschiedenis. Het ei komt precies op tijd uit. Dan stelt Daniel één laatste vraag: wie heeft er vandaag al een dinosauriër gezien? Iedereen, blijkt. Vogels zijn dino's. Nooit uitgestorven, alleen kleiner geworden.